زهرا دهقانی زاده

روایت من از اتاق درمان:

مکانی امن و بدون قضاوت با پس زمینه ذهنی سفید درمانگر نسبت به افرادی که بنا به دلایل مختلف مراجعه می کنند. روان درمانی مقدمه ای برای ورود به مسیر رشد و آگاهی است که افراد در آن نسبت به افکار، احساسات، هیجانات و رفتارهای خود آگاه تر خواهند شد. روان درمانی به افراد کمک می کند تا خودشان به خودشان کمک کنند. در واقع نوعی اعتماد به توانایی های شناختی و عاطفی افراد است که باعث می شود توان تفکر خود را بازیابی کنند، تاب بیاورند، کشف کنند و از طریق درون نگری راه خود را دوباره بیابند. نکته مهم دیگر رسیدن به این باور که تغییر باید از سمت خود فرد باشد و مسئولیت خویش را نیز بپذیرد. در این مسیر درمانگر کمک می کند تا فرد بتواند الگوهای فکری، احساسی و رفتاری غیرمنعطف خویش را پیدا کند و درمانگر نیز در الگوشکنی این فرایند به ایشان کمک میکند. همچنین این مراجع است که بیشترین دسترسی را به درون خود دارد تا بتواند نیازها، خواست ها و تنش های خویش را به موقع تشخیص داده و در لحظه تصمیم بگیرد. درمانگر صرفاً به ایشان کمک می کند تا این دسترسی را کشف کند و در این مسیر با او همراه است.