در طی سال های متمادی اشتغال به درمانگری در حیطه روانکاوی، نگاهم به اتاق درمان هر ساله دچار تغییرات و پویایی های فراوانی شده است. هرگز این مفهوم ایستا نبوده و مانند خود(تحلیل) پویا است. مفهوم اتاق درمان، در هر فردی با توجه به وجودیت آن انسان با فرد دیگر بسیار متغیر می باشد.

ولیکن اگر بخواهم در جمله ای اتاق درمان را توصیف کنم، که تقریبا شامل حال همه مراجعین باشد، بدین قرار است که؛

اتاق درمان اصلاح شده اتاقی است که تک تک ما دوره ای در آن به دنیا آمدیم، رشد کردیم و از رشد بازماندیم... اتاقی با آینه های کدر و غبار گرفته... که من و مراجعم، فراخور توان او، زنگار از این آینه های گاها ترک خورده برخواهیم داشت تا بتوانیم خود را از بن بست چرخه تکرار به چرخه تکرار به همراه خلاقیت، ذوق، شوق و انرژی حیات، عشق ورزی و تنفس آزادتر رهنمون کنیم.