
مهاجرت میتواند آغاز فصل تازهای از زندگی باشد؛ فرصتی برای پیشرفت، تجربههای جدید و ساختن آیندهای متفاوت. اما در کنار تمام این فرصتها، بسیاری از مهاجران در مقطعی از زندگی خود با احساسی عمیق به نام احساس تعلق نداشتن روبهرو میشوند.
ممکن است سالها در کشور جدید زندگی کرده باشید، اما همچنان احساس کنید به جامعه جدید تعلق ندارید. از سوی دیگر، وقتی به ایران سفر میکنید نیز متوجه میشوید که بسیاری از روابط، سبک زندگی یا شرایط گذشته تغییر کردهاند و دیگر مانند قبل احساس تعلق نمیکنید.
این تجربه برای بسیاری از ایرانیان خارج از کشور طبیعی است و بخشی از فرآیند سازگاری و شکلگیری هویت جدید محسوب میشود.
در این مقاله بررسی میکنیم احساس تعلق نداشتن چیست، چرا پس از مهاجرت ایجاد میشود، چه نشانههایی دارد و چگونه میتوان آن را مدیریت کرد.
احساس تعلق، نیاز طبیعی انسان به برقراری ارتباط، پذیرفته شدن و عضویت در یک خانواده، جامعه یا گروه است.
زمانی که این احساس کاهش پیدا کند، ممکن است فرد تصور کند به هیچ مکان، فرهنگ یا جمعی تعلق ندارد و از نظر عاطفی از دیگران فاصله گرفته است.
این احساس لزوماً به معنای تنهایی نیست؛ ممکن است فرد در میان افراد زیادی باشد، اما همچنان احساس کند جایی برای او وجود ندارد.
مهاجرت بسیاری از جنبههای زندگی را همزمان تغییر میدهد.
برای مثال:
دوری از خانواده و دوستان
تغییر زبان
تفاوتهای فرهنگی
تغییر محیط زندگی
از دست دادن شبکه حمایتی
تغییر نقشهای اجتماعی
تجربه تبعیض یا احساس متفاوت بودن
فاصله گرفتن از فرهنگ گذشته
همه این عوامل میتوانند احساس تعلق را تحت تأثیر قرار دهند.
این احساس ممکن است به شکلهای مختلفی ظاهر شود.
از جمله:
احساس غریبه بودن
نداشتن ارتباط عمیق با دیگران
احساس تنهایی حتی در جمع
دشواری در ایجاد دوستیهای جدید
احساس جدا بودن از فرهنگ کشور مقصد
احساس فاصله گرفتن از فرهنگ ایران
کاهش انگیزه برای حضور در فعالیتهای اجتماعی
احساس بیهویتی یا سردرگمی
بله. بسیاری از مهاجران، بهویژه در سالهای نخست، چنین احساسی را تجربه میکنند.
سازگار شدن با محیط جدید، ایجاد روابط اجتماعی و شکلگیری احساس تعلق زمانبر است و برای هر فرد با سرعت متفاوتی اتفاق میافتد.
ایجاد احساس تعلق معمولاً بهتدریج و از طریق ارتباط با دیگران شکل میگیرد.
چند راهکار مؤثر:
ایجاد روابط اجتماعی جدید
شرکت در فعالیتهای گروهی
حفظ ارتباط با خانواده و دوستان
آشنایی بیشتر با فرهنگ کشور مقصد
حفظ ارتباط با فرهنگ و زبان فارسی
مشارکت در فعالیتهای داوطلبانه
یادگیری مهارتهای جدید
پذیرش تدریجی تغییرات زندگی
هدف این نیست که گذشته را فراموش کنید، بلکه بتوانید میان هویت ایرانی و زندگی در کشور جدید تعادل ایجاد کنید.
بسیاری از مهاجران تصور میکنند باید میان فرهنگ ایران و فرهنگ کشور مقصد یکی را انتخاب کنند.
در حالی که در بسیاری از موارد، شکلگیری هویت دوفرهنگی میتواند به افزایش احساس تعلق کمک کند.
پذیرفتن اینکه میتوان هم به فرهنگ ایرانی وابسته بود و هم بخشی از جامعه جدید شد، معمولاً فشار روانی را کاهش میدهد.
اگر احساس تعلق نداشتن برای مدت طولانی ادامه پیدا کرده و بر کیفیت زندگی، روابط یا سلامت روان شما تأثیر گذاشته است، بهتر است با یک متخصص سلامت روان مشورت کنید.
روانشناس میتواند به شما کمک کند:
احساسات خود را بهتر درک کنید.
با تغییرات ناشی از مهاجرت سازگار شوید.
مهارتهای ارتباطی را تقویت کنید.
روابط اجتماعی سالمتری ایجاد کنید.
احساس ارزشمندی و تعلق را افزایش دهید.
برای بسیاری از ایرانیان مهاجر، صحبت با یک روانشناس فارسیزبان به دلیل شناخت زبان و فرهنگ مشترک، احساس امنیت و درک بیشتری ایجاد میکند.